Verkeerschaos klinkt in de verte. Slaapdronken druk in mijn hoofd in de kussens. Adorno tikt met z’n poot op mijn hoofd. Rotbeest.
Is het gisteravond zo laat geworden?
Zeno wekt me met een stem als een nachtegaal.
De geur van verse koffie.
Interview om tien met de minister-president, herinnert ze me plagerig. Ik druk haar weg.
Shit, moet de fotograaf nog bellen. Vraag de vertrektijden van de zweeftrein op. Oef, dat wordt haasten.
Wurm me in mijn donkere pak en bestel bij de receptie ontbijt voor onderweg.
Ting! De lift. Knuffel voor Adorno.
Vanavond vroeg naar bed.
Theo Ploeg
